چگالی توسط ترتیبی که غلتکها در آن کار میکنند و دماهایی که با آن روبرو میشوند تولید میشود — نه توسط سنگین ترین غلتک در محل.
قطار تراکم یک توالی است: تراکم اولیه، میانی و نهایی. هر مرحله یک ماشین و یک بازه دمایی دارد و اشتباه در ترتیب، لایهای متراکم اما ناهموار یا هموار اما کمتراکم پدید میآورد.
تراکم اولیه نزدیک فینیشر و زمانی انجام میشود که لایه هنوز گرم و قابل کار است. یک غلتک تکدرام یا تاندم سنگین با دامنه بالا در فرکانس پایین، مواد را جابجا میکند و بیشتر حفرههای هوا را میزداید. انتظار بیش از حد، خطای رایج است: لایه سرد میشود، غلتک روی آن میسُرد و چگالی هرگز به دست نمیآید.
عبورهای میانی با غلتک تاندم و دامنه کمتر، سطح را یکدست میکند و حفرههای باقیمانده را میبندد. عبور نهایی با غلتک چرخلاستیکی همان چیزی است که بافت یکنواخت و آببندشده را پدید میآورد — عمل ورز دادن لاستیک روی ملات سطحی کار میکند، نه روی اسکلت مصالح سنگی. در لایههای رویی دانهبندی متراکم، غلتک چرخلاستیکی اغلب بیش از استوانه فولادی به ظاهر و نفوذپذیری لایه کمک میکند.
تعداد عبورها در یک روش اجرایی، دمای لایه را مفروض میگیرد. در یک روز سرد یا در یک لایه نازک، بازه زمانی سریعتر بسته میشود و تعداد عبور تعیینشده دستنیافتنی میشود. به همین دلیل اکیپهای کارآمد به لایه نگاه میکنند، نه به شمارش، و به همین دلیل غلتکهای دوفرکانس — که میتوانند دامنه را با ضخامت لایه تطبیق دهند — ارزش تعیین کردن دارند.
بیشتر شکستهای تراکمی که بعداً پیدا میشوند، در درزها هستند. شیبدار کردن درز، غلتک زدن از سمت گرم به سمت سرد و استفاده از غلتک کوچکتر برای کار لبه، همان چیزی است که چگالی درز را نزدیک به چگالی لایه نگه میدارد. درزی که 3% کمتر از مشخصات باشد، همان جایی است که آب وارد میشود.

تراکم · 5 دقیقه مطالعه
کاربرد، مواد و خروجی مورد نیاز خود را ارسال کنید. شما یک پیشنهاد پیکربندی با ظرفیت، گزینههای شاسی و بازه زمانی تحویل دریافت خواهید کرد — نه یک صفحه کاتالوگ.