هر دو امولسیون، سنگدانه، پرکننده و آب را در یک پاس قرار میدهند. تفاوت در طراحی مخلوط است — و آنچه به شما اجازه میدهد با سطح انجام دهید.
سیل دوغابی و میکروسرفیسینگ در کارگاه یکسان به نظر میرسند: یک فینیشر نصبشده روی کامیون با میکسر دوغاب، جعبه پخش و اکیپی که پشت آن حرکت میکند. تفاوت در سیستم امولسیونکننده و دانهبندی مصالح سنگی است و همین تعیین میکند که درمان بتواند شیار را پر کند یا فقط سطح را آببند کند.
سیل دوغابی یک لایه نازک و سریعگیر است — معمولاً 3 تا 6 mm — که برای تجدید سطحی اکسیدشده ولی هنوز سازهای سالم اجرا میشود. مقاومت در برابر سُرخوردن را بازمیگرداند و سطح را در برابر آب آببند میکند. این لایه برای اصلاح پروفیل طراحی نشده و اجرای ضخیم آن به قصد پرکردن شیار معمولاً شکست میخورد.
میکروسرفیسینگ از یک امولسیون اصلاحشده شیمیایی استفاده میکند که اجرا و شکلدهی لایهای ضخیمتر با گیرش کندتر را ممکن میسازد. همین موضوع پرکردن شیار را امکانپذیر میکند: عبور اول مسیر چرخها را پر میکند و عبور دوم تمام عرض را آببند میکند. این لایه را میتوان در شب اجرا کرد و بهسرعت ترافیک را باز کرد و به همین دلیل انتخاب پیشفرض شریانهای شهری است.
سه چیز تعیین میکند که درمان موفق میشود یا نه: پروفیل سطح موجود، میزان ترکخوردگی و زهکشی. سطحی با ترک سازهای زیر مسیر چرخ با هیچیک از این دو درمان اصلاح نمیشود — ترک در همان یک فصل به سطح بازمیگردد. سطحی با سازه سالم و بافت صیقلی و براق، کاندیدای هر دو گزینه است.
ماشین باید چهار ماده را بهصورت پیوسته اندازهگیری کند و نسبت را هنگام تغییر سرعت فینیشر حفظ کند. مدارهای هیدرولیک مستقل برای امولسیون، مصالح سنگی، آب و افزودنی همین را ممکن میسازد؛ ماشینی با یک مدار واحد با تغییر بار دچار انحراف میشود. پیکربندیهای تغذیه پیوسته در اجراهای طولانیتر هم اهمیت دارند، جایی که توقف برای بارگیری مجدد یک درز عرضی بر جای میگذارد که هرگز کاملاً منطبق نمیشود.

درمان سطح · 5 دقیقه مطالعه
کاربرد، مواد و خروجی مورد نیاز خود را ارسال کنید. شما یک پیشنهاد پیکربندی با ظرفیت، گزینههای شاسی و بازه زمانی تحویل دریافت خواهید کرد — نه یک صفحه کاتالوگ.